SY "COSI" op reis

Nieuwe verslagen Wordpress reisverslagSY COSI

Geplaatst door Marc PELGRIMS 15 jan, 2015 11:11:00



http://reisverslag.cosi.me.uk/wp-admin/post.php?post=1330&action=edit&message=1


Beste vrienden,

Via bovenstaande link zie je de update van ons reisverslag in het nieuwe programma.

Normaal gezien zou het nieuwe programma "Wordpress" dat ik nu gebruik de verslagen automatisch zenden. Doch sommigen ontvangen deze niet wat door mij niet controleerbaar is.

Graag zou ik vernemen wie er geen automatische update ontvangt van het programma "Wordpress reisverslag", deze email niet meegerekend.

Vriendelijke groeten,

Marc


Cagliari 31-12-2014SY COSI

Geplaatst door Marc PELGRIMS 31 dec, 2014 13:38:38

Beste vrienden,

Wij hebben de blog vervangen door een reisverslag welke we met het programma Wordpress opstellen.

De oude blog blijft nog op de website staan maar wordt niet meer bijgewerkt.
Heel de oude blog is opgenomen in het reisverslag.

Het reisverslag kun je openen door dit aan te klikken bovenaan de website, het staat naast de oude blog onder de benaming Reisverslag.

Momenteel lijkt het dat weinigen de update of nieuwe reisverslagen hebben ontvangen.
Wij doen ons best om dit zo snel mogelijk op te lossen.

Iedereen kan echter rechtstreeks het reisverslag bekijken.
Klik op één van volgende links:

Website:
http://www.cosi.me.uk

Reisverslag:
http://reisverslag.cosi.me.uk

Blog image

Happy BirthdaySY COSI

Geplaatst door Wouter Cuppens 10 nov, 2014 00:49:15

Hey Corine
Een fantastische verjaardag toegewenst!
Het ga jullie goed!
Wouter

26 oktober 2014 - Portus Karalis Cagliari SY COSI

Geplaatst door Marc PELGRIMS 26 okt, 2014 17:25:56

Hoofdstad Cagliari heeft ons in drie weken van onze zeebenen verlost en alhoewel we aan boord verblijven voelen we ons weer landrotten. Dagen vliegen voorbij, Cagliari houdt ons in zijn greep. De prachtige stad heeft alles te bieden wat ons hartje lust. Een lokale bar houdt een Venetiaanse avond, enkel verkleed mag men binnen.Blog imageBlog imageBlog imageBlog image

De Cosi ligt weer mooi in zijn winterligplaats. Dit seizoen hebben we een ligplaats met een vingerpier. Zo kan de bijboot in zijn davits blijven hangen wat erg handig is.Blog imageBlog image

Het weerzien van onze vrienden van vorig seizoen was gezellig. De eerste avonden brengen we samen door in hun favoriet restaurant, lokaal en gezellig. Blog imageCorine brengt nog een bezoek aan haar kapper "Dani" en laat haar ondertussen verwennen met een hoofdmassage.Blog image
Anne en Keith, vrienden die we begin van het zeilseizoen in Alghero hebben ontmoet, brachten ons een bezoek tijdens hun passage. Spijtig zijn zij vandaag richting Tunesië afgevaren om daar te overwinteren.

Iets spannender was een nachtelijk voorval van verleden week. Om 4:30 uur in de morgen hadden drie mannen interesse in onze fietsen; één van de gasten had het lef om de Cosi te betreden en trachtte één van onze fietsen ons afhandig te maken. De fiets was met een ketting aan de zeereling vastgemaakt. Corine had zijn voetstappen aan boord gehoord en mij gewekt. Spijtig voor deze gast maar ik stond onverwachts achter hem en heb hem wat hardhandig aangepakt. Zijn medehelpers hebben de benen genomen. Enkele klappen brachten hem op het dek en hij smeekte om genade. Spijtig, maar ik verstond op dat moment geen Italiaans. Met wat trekbanden, aangegeven door Corine, heb ik zijn handen op zijn rug gebonden. Nu de dief niet meer weg kon belden we de Carabinieri, maar die verstonden geen Engels. De enige oplossing was dat de inbreker het woord nam aan mijn telefoon , zijn actie vertelde aan de carabinieri en de juiste locatie doorgaf. Tien minuten later konden we de inbreker aan de ordediensten overleveren waarbij hij onmiddellijk in één van hun wagens werd opgesloten. Vervolgens moest ik ook mee voor de opmaak van het politieverslag. Er werd voor een Franse tolk gezorgd. Deze vertelde mij men dat men al lang op zoek was naar de dader. Een dag later stond het hele verhaal in de Zuid Sardijnse krant. Ook zijn we naar de beelden van de beveiligingscamera gaan kijken, ons nog steeds vol van adrenaline voelende.

Wij zijn bijna eind oktober, de nachten worden frisser maar tijdens de dag halen we nog snel 25 graden. De Middellandse zeelucht geeft ons zuurstof en voldoening. Een gezellige wandeling of een fietstochtje is dagelijkse kost. We leren de stad nog beter kennen en vinden onze weg ook door de kleine straatjes buiten het centrum. Dagelijks ontdekken we nog nieuwigheden gaande van oude kerkjes of gebouwen tot speciaalzaken. We houden van deze levende stad. We bezoeken nogmaals de Bonaria, één van de grote kerken van Cagliari met aanpalend museum. Blog imageBlog image

Onze vriend Carlo is met zijn “zeiljacht Jongert 54 genaamd Fides” terug naar de baai aan Marina Piccolo voor anker gaan liggen. Hij heeft twee weekjes hier in de haven gelegen maar vond het nog veel te druk van passanten en het weer is nog veel te mooi om permanent in de haven te verblijven. Hij houdt van zijn dagelijks zwempartijtje ook al ligt hij gans alleen in de baai en is het water met zijn 21 graden vrij koud geworden. Blog image



28 september 2014 - van Balearen naar SardiniëSY COSI

Geplaatst door Marc PELGRIMS 28 sep, 2014 16:02:24

Mallorca West- en Noordkust

Cruising van Santa Ponsa naar Soller, van Soller naar Alcudia, van Alcudia naar Soller, we varen een beetje over dezelfde as. Het weer is nog steeds mooi maar af en toe voel je de winter aankomen. De vroege ochtenden worden frisser. Het is nu zes uur in de ochtend en de thermometer duidt in de Cosi 25 graden aan, buiten is het nog 22 graden. Voor ons zijn dit de verkoelende momenten en ’s nachts kunnen we beter slapen, het donsdeken doet terug dienst.

De baai van Soller ligt er kalm bij. De opvarenden zijn meestal “live a boards”, net zoals wij. Soms komen we kennissen tegen die wij in andere baaitjes hebben ontmoet. Een babbel aan boord met een pintje en versnapering vult de avonden.

Alex, onze goede vriend is ondertussen een weekje aan boord geweest. We hadden veel bij te praten en zo blijven we een beetje op de hoogte van het Aarschotse leven. De gezellige week met Alex is voorbijgevlogen en voor we het beseften zitten we weer alleen aan boord.

Morgen arriveert onze andere goede vriend Tom. Tom brengt zijn vrouwtje Kristin mee en het worden zeker twee aangename weken.

Blog image

Tom vaart einde september de overtocht van 200 mijl naar Alghero in Sardinië mee. Vandaar vliegt Tom terug naar België. Corine en ik varen verder door via de noordkust. Club Nautica in Olbia wordt een tussenstop waar we een weekje gaan verblijven, onze eerste haven na 6 maand . Onze vrienden Commodere Salvatore en zijn hond Penelope verwachten ons en het zal een gelukkig weerzien worden.

Van Olbia is het nog twee tot drie dagen varen naar Cagliari waar we de winterperiode terug gaan doorbrengen.

Plannen zijn om te herplannen.

Na een week met vier aan boord verlaat Kristin de Cosi, haar vakantie zit er op en het vliegtuig wacht niet.

Voor het eerst in maanden hebben we drie dagen in een haven doorgebracht. We ondervinden het gemak van walstroom en onbeperkt water. De Cosi ondergaat tweemaal een poetsbeurt en de batterijen zijn supervol. Het nadeel van een haven is dat je niet in de wind ligt zodat er geen luchtstoom door het schip blaast. Behalve de luxe van nutsvoorziening vind ik het havenbezoek alles behalve gezellig.

Na drie dagen varen we de haven van Portcolom uit richting Menorca. Mahon ligt op 55 mijl en lacht naar ons.

De zee die gisteren nog wild en woelig was ligt erbij als een lammetje. Het rimpeloze zeewater is blauwer dan ooit. We zetten twee vislijnen uit voorzien van een felgekleurde namaak inktvis. Ik zet koers naar diepere waters en dan is het afwachten. De zon breekt niet echt door, de bewolking neemt de overhand.

Onverwachts krijg ik het idee, ook vanwege de kalme zeegang en het stormachtige front dat binnen enkele dagen boven Mahon hangt, om in plaats van Mahon aan te doen, naar zuid Sardinië koers te zetten. Eerst toch even de weersvoorspellingen nakijken want het is een heel andere richting en 230 mijl ver. Een zeilavontuur zal het zeker niet worden, geen of weinig wind en de stroming mee, golfjes van 50 cm tot één meter zouden de deining verzorgen.

Met unanieme goedkeuring verleggen we de koers naar 110 graden. We hebben 30 uur motorvaren op het programma staan of met een beetje geluk kunnen we toch morgen namiddag een zeiltje trekken.

Na enkele uren varen krijgen we beet. De vismolen ratelt als gek. We leggen onze Cosi zo snel mogelijk stil en het ophalen van de vangst begint. Na tien minuten van trekken en ophalen komt een mooie tonijn aan de oppervlakte. De haak zit mooi in de wang en kan eenvoudig verwijderd worden. Ik bekijk Tom en zonder woorden geven we het beestje terug de vrijheid, als gift aan Neptunus. Morgen komt er nog een dag, de eerste 200 mijl varen we in diep water van meer dan 2500 meter.Blog image

Tegen de avond tovert Tom een lekkere salade met kip en rozijnen op tafel. Bij zonsondergang nuttigen we de lekkere maaltijd en zijn klaar het nachtelijke avontuur tegemoet te gaan.

Het is een donkere nacht met een rustige zeegang. Op tv wordt de James Bond film “Casino Royale” uitgegeven. Elke reclame periode zoeken we naar schepen op radar en ais. De zee tussen de Balearen en Sardinië wordt weinig bevaren, enkel vissersschepen varen op 12 mijl van ons. Tom neemt als eerste de wacht. Om halfvijf neem ik over. De zee is nog steeds rustig en binnen de 24 mijl geen scheepvaart. De radar staat op zes mijl, regelmatig schakel ik over naar de drie mijl zone voor diepere controle. Buiten is het nog pikdonker, geen maan en een heldere sterrenhemel. Er is geen verschil tussen de zee en de lucht te bemerken, een horizon in onzichtbaar, het lijkt of we tegen een donkere muur aanvaren. Buiten is het 20 graden, in het salon 27. Onder de Cosi staat 2950 meter water.

Zes uur dertig, nog 85 mijl te gaan. Er komt licht in de duisternis. Aan de horizon verschijnt de maan, een kleine maan in eerste kwartier. Hier en daar zie ik wolken. De dageraad is in aantocht. Corine slaapt vooraan in bed, Tom slaapt in het salon.Blog imageBlog imageBlog image

Minuut na minuut wordt het buiten helderder. Binnen zet ik met de Nespresso toestel een lekkere George Clooney Volluto koffie. Straks gaan de vislijnen weer uit.

Na vijf maanden Balearen duik in de scheepsbibliotheek en ruil het boek “Pilot voor de Balearen” in voor de Imray guide van de “Italian waters”. In de iPhone en iPad komen terug de Italiaanse simkaartjes.

Dag twee rond de middag, na in de morgen wind uit alle richtingen te hebben gehad, blaast de wind stabiel uit het noorden. We heisen de zeilen, zetten eindelijk de motor uit en de zwoele wind van 15 knopen zet kracht in de zeilen. De Cosi loopt 8,5 knopen, sneller dan op motor. Het zonnetje schijnt en Tom valt in een diepe coma.Blog image

In de late namiddag laten we Teulade achter ons liggen. Een beschutte baai lonkt naar de Cosi voor overnachting, het lijkt een mooie ankerplaats met een prachtig strand. Verschillende jachten liggen reeds voor anker. De inmiddels opgekomen cumulus wolken kondigen stormweer aan, in noord Sardinië blaast nu een tramontana van 8 beaufort. Ik vertrouw het zaakje niet en zet koers verder naar Cagliari. Ik verkies liever een nachtelijke vaart dan miserie in een baai. Het is donker als we de havengeul invaren. We leggen de Cosi veilig in de gereserveerde plaats.

De volgende ochtend komt een jacht, dat net is binnengevaren, vertellen over zijn nachtelijke belevenis. Hij heeft de nacht in de mooie baai doorgebracht. Een windhoos heeft verschillende jachten losgeslagen, eentje is op het strand terecht gekomen en ligt er nog steeds. Wind tot 65 knopen heeft veel schade aangebracht. Gelukkig zijn we tot Cagliari doorgevaren.Blog imageControle 23 meter hoog in de mast, Tom onbevreesd.
Blog imageBlog imageBlog image

Onverwachts bezoek uit Aarschot komt aan boord. Fons en Annie wandelden langs de kade en zagen onze Belgische vlag. Tom die buiten in de kuip van het zonnetje genoot had hun opgemerkt en aangesproken. De namiddag en volgende dagen werden gezellig onder ons vijven doorgebracht. Zaterdag zijn we nog even uitgevaren om samen een dagje op zee door te brengen. Zondag vliegen zowel Tom als Fons en Annie terug naar Belgenland.Blog imageBlog image

Zondag morgen, 28 september. Het zonnetje breekt door, een strak blauwe open hemel laat de zonnestralen in de Cagliari schijnen. Een verkoelende zuiderbries blaast door de haven. Sinds vandaag zijn we weer alleen aan boord. Zes maanden Cagliari staan voor de boeg. Wie weet wie we hier nog gaan ontmoeten?



10 september 2014 - The Highfield StorySY COSI

Geplaatst door Marc PELGRIMS 16 sep, 2014 08:02:44

The Highfield Story

In april 2014 schaften wij ons een nieuwe kleine rib aan. Voorafgaand voerden we een marktonderzoek uit binnen de verschillende merken. Uiteindelijk hadden we ons besluit genomen en bestelden we de nieuwe rib bij de Nederlandse Highfield importeur binnen de Benelux. De taal en zijn kennis over het product was doorslaggevend temeer ook daar het transport tot in de haven van Cagliari in Sardinië via de verkoper werd geregeld.

Gezien de ANWB Waterkampioen de Highfield de beste rib van het jaar koos, waren we overtuigd een prima product te hebben aangeschaft.

http://www.anwbwatersport.nl/waterkampioen/weblogs/achter-de-schermen/waterkampioen-test-ribs.html

In de meimaand zijn we onze nieuwe rib gaan gebruiken. Ik vond het al vreemd dat er dagelijks wat water onder de dubbele vloer stond maar zag als enige oorzaak de sluitdop van de bilge-uitlaat. Een kleine bilgepomp lag nog in de Cosi en deze bouwde ik in. Met een druk op de knop was het water snel weg en probleem opgelost. In Santa Ponsa vond ik een nieuwe sluitdop, doch het probleem bleef bestaan.Blog image

Steeds kwam er meer en meer water in het bootje, ook bij niet varen als de rib in het water lag. Het moment voor een serieus onderzoek was aangebroken doch ik kon het niet lokaliseren.

Na contact met de Nederlandse importeur en het probleem uitgelegd te hebben vroeg hij mij om de dinghy op het droge te leggen en te kijken of er langs de rubbers een lasnaad zou gelost zijn.

Ik trok het bootje omhoog aan de davits en wachtte af. Geen lekje te bespeuren, geen losgekomen naad, niets te zien. Nog meer onderzoeken volgden maar verdere hulp van de invoerder/verkopen kon ik niet verwachten.

Een maand verder kwam de oorzaak aan het licht. Binnen in het bootje, onder de tube ontdekte ik een gebroken lasnaad van twee centimeter en een scheur naar de binnenkant toe. Foto’s werden doorgezonden naar de Benelux importeur. Er werd gecorrespondeerd via telefoon en email. De ontevredenheid steeg . Er werd mij een voorstel gedaan ; De garantie volgende, dat de Benelux importeur mij een nieuw bootje wilde zenden maar het transport komt ten mijne laste, 2500 euro alstublieft. Volgens de garantievoorwaarden mocht ik me wenden tot een geautoriseerde dealer, te Palma de Mallorca, 5 km van mijn locatie.

Persoonlijk contact met detail foto’s leek me het beste. Dus per taxi naar Palma en foto’s laten zien. Het resultaat van het gesprek was heel zwak. Een reparatie ziet men niet zitten. Tubes lossen, nieuwe lasnaad leggen, electrolyse-behandeling en lakken leek hun teveel van het goede. De dealer uit Palma stuurt mij naar de importeur in Barcelona. Na contact met Barcelona en foto’s doorgezonden ect , kunnen/willen ook zij niet helpen . Vervolgens werd ik terug naar Nederland verwezen.

De garantiedienst in Australië (productieland nvdr ) stuurde ik een afschrift van het hele gebeuren waarop een antwoord volgde dat het niet kon zijn dat ik mijn bootje naar Nederland hoefde te sturen als er op 5 km hiervandaan een dealer is, dat men geen reparatie kon uitvoeren ect ect. Uiteindelijk ontving ik een standaard-email dat het spijtig was van het voorval enz maar dat ik me tot de importeur in Nederland moet wenden. En daar sta je dan, geen hulp uit Spanje, rest nog verder doen met Nederland en 2500 euro dokken.

Een hele maand heeft het geduurd en ten allerlaatste voelt men zich bedrogen. De internationale garantie van Highfield in bullshit. Wij raden Highfield ten stelligste af !

Sandra en Denis kennen heel het verhaal en opperden onze verzekering in te schakelen. Zo heb ik dan toch wat schadevergoeding verkregen . De Highfield werd particulier verkocht ( De minprijs geeft me nog krampen ! ). Nooit of nooit nog Highfield en wij zijn niet de enigste. Een Australisch zeiler die wij hier tegenkwamen heeft dezelfde miserie. De Australiër zegt “Yes man, Made in China”. Ik ben dit gaan opzoeken en inderdaad "Made in China".



24 augustus 2014 - Santa PonsaSY COSI

Geplaatst door Marc PELGRIMS 24 aug, 2014 15:20:04

Graag zou ik meer inhoud aan de blog willen geven doch we verblijven dagen en weken op eenzelfde plaats en in herhaling vallen is nu ook niet gewenst. Eénmaal enkele leuke rustige baaitjes gevonden is het zo makkelijk en zalig op ter plaatse te blijven. We leren hier zeilgenoten kennen en het sociale leven krijgt een opkikker.Blog imageBlog image

Vandaag 24 augustus genieten we nog in de baai van Santa Ponsa, twee weken geleden lieten we ons anker hier naar beneden. Mooi weer en weinig deining houden ons vast in het helblauwe water. Weinig wind en felle zon houden ons onder de bimini of in het water.
Blog image

Peter en Ulrike zijn al een week geleden vertrokken en liggen met hun schip in Valancia. Ondertussen hebben we kennis gemaakt met een leuk stel uit Zwitserland, Wilhelm en Nadia. Toffe mensen die in November de oversteek met de ARC naar de Carieb wagen. Hun mooie Hanse 44, genaamd Fortune Cookie, is klaar om de 2500 mijl te overbruggen. Het is interessant om naar de verhalen van voorbereidingen te luisteren. Zulke lange oversteek vergt training en veiligheid is belangrijk. Wilhelm kent de knepen en is ook zeilinstructeur. Duiken, skiën, reizen zijn ook een deel van hun passie en menige avonden werd er uitbundig nagetafeld zodat ieder zijn verhalen kan bovenhalen.Blog image

De dagelijkse bezoeken bij onze buren aan zijn sinds eergisteren nog interessanter geworden. Onze goede vrienden Denis en Sandra zijn met hun laatste nieuwe kapitaalsvermindering hier toegekomen. Blog imageTe mooi om naar te kijken, een prachtige splinternieuwe Beneteau Oceanis 55 schittert onder de Palmese zon. Een super zonnebril is nodig om de glinstering van het opgeblonken oogverblindende polyester te aanschouwen. Prachtig, proficiat Denis en Sandra, nu er nog van genieten, zo veel jullie kunnen. Ook het ShipShop team hoort in de blog thuis. Alles wat ik hoor is lof over Jeanke, Pasale en de hele crew. Ship Shop heeft onder hun gekende full service een pracht van een schip met volle professionele liefde afgeleverd, dat “den bakker” het heeft gesproken.Blog imageBlog imageBlog image

Nu vliegt de tijd voorbij. De maand september is opgevuld met bezoek van enkele goede vrienden, Alex voor een week, daarna Tom en Kristien tot einde maand. Tom vaart met ons mee naar Sardinië. Dan gaat het snel, half oktober denken we terug in Cagliari te zijn. We zijn nu 18 maanen onderweg, onvoorstelbaar, het lijkt of we gisteren uit Zeebrugge zijn vertrokken.Blog imageBlog imageBlog imageBlog image





6 augustus 2014 - Palma NovaSY COSI

Geplaatst door Marc PELGRIMS 07 aug, 2014 09:22:22

Blog imageBlog imageBlog imageBlog image
Palma Bay, net voor Palma Nova en Palma de Mallorca, is onze volgende halte. Een ruime baai met veel watersport en voor ons nog onbekend gebied. Van swell is hier geen sprake, van golven wel. Het lijkt de drukste baai tot nu toe. Superjachten, jetskie, noem maar op, alles is hier aanwezig. In de lucht passeert elke minuut een vliegtuigje met reklame voor één of andere festiviteit. Als je drukte, flair en jetset houdt is het de moeite om eens een dagje mee te maken.
Maar ook de omgevingen en natuur draagt zijn steentje bij aan een onvergetelijke vakantie. Mooie bloemen, planten en bomen kleuren de natuur.
Blog imageBlog image

In Palma vaart men de Regata Copa Del Rey 2014. Eerst varen we naar de haven van Palma, een viertal mijl hiervandaan, waar de organisatie van de Copa Del Rey gevestigd is. Het gedeelte van de haven is toegankelijk en we nemen wat foto’s van nog aangemeerde wedstrijdschepen. Een klasse zeiljachten vaart wedstrijd aan de overkant van de baai. Curieus en met camera in aanslag zetten we koers richting regatta. Blog imageBlog imageBlog imageBlog image

Facinerend om te zien. Niet te schatten hoeveel miljoenen euros zich hier zij aan zij een weg banen om de eerste te zijn. De prijs van één stuurfout zou ik niet kunnen bepalen (en betalen). Voorrang wordt er onverbiddellijk genomen, ieder wil de eerste zijn, polyesterschade komt op de tweede plaats.Blog image Blog imageOnze tijd is beperkt wegens benzinegebrek, zo kunnen we maar een fractie van de wedstrijd volgen. Nu nog 8 mijl terug naar Palma Nova. Het was de moeite waard om te zien.
's Avonds kleurt de avondgloed de hemel weer donker rood. Tijd om wat foto's te nemen. Morgen beloofd het weer een mooie dag.Blog image

Blog imageBlog image

26 juli 2014 - San JordiSY COSI

Geplaatst door Marc PELGRIMS 27 jul, 2014 10:26:41

De laatste weken cruisen we tussen de baai van Palma en San Jordi. Ondertussen kennen we enkele mooi plekken waar we afhankelijk van de wind en de golven voor anker gaan. Blog imageBlog imageBlog image

Onverwachtse pech is toegeslagen. Dieptemeter, kettingteller en verlichting van een kaartplotter zijn stukgegaan. Deze gebreken houden ons in de buurt van Palma waar vele watersportwinkels zijn. In Palma stad was een nieuwe transducer voor handen. Diepte in het water kunnen we weeral aflezen, het meest belangrijke gebrek was snel verholpen. Kettingteller en kaartplotter zijn wat anders en houden mij nog enkele dagen bezig.

Blog image

De beide kleine dorpen, Magaluf en Santa Ponsa, waar we regelmatig voor anker gaan staan vol met hotels, restaurants en bars. Aan het strand toeren de bananaboten en consoorten volle snelheid tussen op anker liggende boten en door toeristen gehuurde peddalo’s. Zij trekken hier hun niets van aan en zien geen gevaar in hun wilde gedrag. Wonder bij wonder dat hier nog geen ongelukken zijn gebeurt.

Wij ankeren op een ruime afstand van die kermis en kunnen hier veilig in zee zwemmen.Blog imageBlog image

Corine heeft het varen met de Cosi dinghy goed onder de knie. Ze geniet van het zonnetje en ploeterd door de golven.Blog imageBlog image

Ook de Blue Moon "www.kielwasser.org" blijft niet gespaard van pech. Het lijkt wel aanstekelijk. Een lek aan hun watermaker blijkt serieus te zijn en zuiver water is een noodzakelijk iets. Op zee staan er geen tapkranen en in de havens kun je zonder betalende overnachting geen water verkrijgen. Peter demonteerd de watermaker en na een uur zwoegen in de kleine warme ruimte komt het geheel eruit. De Blue Moon is voorbereidt om een wereldreis te maken en heeft zonodig veel onderdelen aan boord. Het geluk lacht hun toe, het gebartsten lekkende onderdeel hadden ze gelukkig aan boord. Na een uurtje loopt de watermaker weer op volle kracht en is de spanning voorbij.Blog imageBlog imageBlog image


Tegen de avond tovert Ulrike een lekker avondmaal op tafel. Later varen wij met "Captain Corine" aan het stuur naar wal. Slenterend van de warmte bezoeken wij het toeristich gedeelte van San Jordi. Wat een massa volk.
In een boetiek ziet Corine een nieuw sjakoske en kan het niet laten deze niet aan te schaffen. Eerlijk moet ik toegeven dat het een mooie handgemaakte lederen handtas is. Fier draagt ze even later haar nieuwe aanwinst over de schouder.
In de Irich Pub, met een grote pint Guinnes voor onze neus, luisteren wij naar het live optreden van een Irish band. Heel de pub gaat uit de bol. Blog image

Tegen middernacht is het tijd om terug te keren. We varen we door de donkere baai op zoek naar de Cosi die ergens zonder ankerlicht op ons ligt te wachten. Het is pikkedonker en heel de baai ligt vol met schepen. Waar is de Cosi?Blog imageBlog image



17 juli 2014 - Porto Colom - San JordiSY COSI

Geplaatst door Marc PELGRIMS 17 jul, 2014 09:43:16

Blog imageBlog imageBlog image

Na meer dan een maand omgeving “Alcudia” verlaten de ruime baai en ruilen het luie leven in voor aktie. Peter en Ulrike van de Blue Moon vergezellen ons. Broer Patrick blijft nog enkele weken genieten in Alcudia.Blog image

De wind staat bijna perfect en we heisen alle zeilen. Na enkele uren kunnen we een zuidelijker koers aanvaren langs Cap des Freu. Ondertussen is de wind aangewakkerd en zodat we scherper aan de wind varen. Enkele licht overslaande golven zorgen voor verkoeling. Vroeg in de namiddag gaan we voor anker in de baai van Servera “Bahia de Arta”. Peter en Ulrike hebben met kennissen hier afgesproken om morgen samen te lunchen. De hotels aan het strand pronken in de blakende zon, badgasten genieten van het heldere water. Er staat een lichte deining, echt rustig liggen we niet maar tegen de avond gaat de wind draaien om uiteindelijk helemaal weg te vallen. Blog image

Nu is ons eerste wekje onze Cosi ontdoen van de zoutkorst. Het overslaande zeewater droogt in de warme wind snel op en laat een zoutlaag achter. Met de tuinslang aangekoppeld op ons watersysteem en een emmer met een sopje in aanslag beginnen we aan de taak. Na een uurke is de klus geklaard en schittert ons scheepje in de zon. De zon brandt op onze reeds gebruinde huid en we zoeken beschutting onder de bimini.

De volgende dag, vroeg in de ochtend vaar ik met de dinghy de baai af. Noordwaarts is een klein haventje dat de naam Port Nou genoemd wordt. De eerste indruk is prachtig, het lijkt op een miniatuur haventje gevuld met kleine lokale visserboorjes. Vroege toeristen lopen langsheen de kade en voeren de vissen met de rest van hun ontbijt. Lanszij de haven staat één groot hotel, aan de andere kant meerdere restaurantjes en bars. In de zijstraatjes zie ik vele winkeltjes en enkele kleine supermarkten. Opmerkelijk een puur toeristisch oord en dat ik ook aan de rekening van de supermarkt zie.

Na afscheid van de vrienden van Peter en Ulrike vertrekken we naar Porto Colom, 12 mijlen verderop. Na enkele uren varen we de beschutte havenkom binnen. Ankerplekjes zijn hier raar maar met wat geluk vinden we er nog net twee. Nieuwe moorings of betaalankerboeien hebben weeral veel gratis ankerruimte in beslag genomen, zo’n boeike zou ons 56 euro per nacht gekost hebben.Blog image

Na het avondmaal aan boord varen we naar de kade. We wandelen we langs de havenkaai, restaurants en bars stelende show. Het kern van het dorp ligt enkele straten verder maar dat houden we voor een volgende verkenning. Blog imageBlog imageBlog imageBlog image

De volgende morgen zijn we vroeg onderweg. Cala na cala bekijken we om uiteindelijk aan te leggen in Cala Mitjana. Deze cala is niet breed, het lijkt meer op een spelonk uitgehouwen tussen twee rotswanden die na een tweehonderd meter eindigd in een smal zandstrand. Het water is hemelsblauw en helder. De cala is echter niet breed genoeg om enkel te ankeren. Om onze schepen veilig aan te leggen droppen we vooraan het anker, varen met de achtersteven naar de rotswand toe en gooien daar kleine ankers tussen de rotsblokken. Na een halfuurke hard werken liggen beide schepen netjes aangemeerd en genieten we van het prachtige uitzicht in de cala. Ondertussen komen er meer en meer motorbootjes binnengevaren. Aan hun vlaggen en hun typische bootjes te zien zijn de meeste Spanjaarden die hier hun weekend willen brengen. Onze schone tijd duurt echter niet lang. Na een tijdje krijgen we bezoek van de strandwacht en lifegard die al zwemend naar ons toekomt. Hij gaat niet akkoord met onze manier van aanmeren en vindt deze te gevaarlijk voor zwemmers. De landvasten naar de rotswand zouden een reddingsoperatie in gevaar kunnen brengen. Alhoewel we reglementair aangemeerd liggen halen we voor de goede gang van zaken de touwen en ankers naar binnen en verlaten de baai. Blog image

Op zoek naar een andere ligplaats varen we enkele calas binnen. Deze zijn niet zo beschut als Cala Mitjane maar bieden nog plaats. Ons Rocna anker valt neer en na enkele tellen liggen we muurvast. Peter en Ulrike krijgen met hun Delta anker maar geen grip. Dus terug anker op en hop naar een volgende baai. Ook daar lukt het hun niet. Het verschil tussen Delta versus Rocna anker komt hier duidelijk naar boven. Na tien pogingen lukt het hun nog steeds niet om hun Blue Moon voor anker te leggen. Zij geven het op en varen terug naar Porto Colom. Wij halen ook anker op en volgen onze vrienden naar de havenbaai. Na het weekend is het rustiger en is er meer plaats in de baaitjes om een nieuwe poging te ondernemen. Blog image

Twee dagen later zijn we weer vroeg onderweg. Porto Colom zuidwaart verlatend komen we in het natuurpark rond Cap de Ses Salines en Cabrera eilanden terecht. Er staat geen wind en we motoren op kleine snelheid. De prachtige omgeving met uitzicht van Caribische stranden doet onze ogen schitteren. De helderwitte stranden rond San Jordi zijn veilige ankerplekken voor de nu heersende winden. Het duurt niet lang of ons anker ligt in het helderwitte fijne zand op acht meter diepte. Blog imageBlog imageBlog imageBlog imageAlhoewel we de ankers vanop onze schepen door het heldere water zien liggen duiken we even in het water om nate zien dat de ankers diep genoeg zijn ingegraven.

Wij zijn niet alleen. De voormiddag vult de baai met bootjes en toeristen. Het nu overvolle helderwitte strand is niet meer te zien en is gekleurd door parasols en duizenden badgasten. Gelukkig zien we het heldere blauwe water nog. Superjachten komen aanvaren en legen hun laadruimte. Rubberboot, jetskies en grote luchtmatrassen, alles gaat achteraan hun schip te water. De baai is hier gelukkig vier mijl lang, rust en stilte worden gerespecteerd. Tussen de bootjes wordt er traag gevaren. De jetskies knallen zeewaarts, parasail of bananaboot varen hier (nog) niet. Een pracht van een dag, was deze maar eindeloos.Blog image