SY

SY "COSI" op reis

6 juli 2014 - Patrick en Annemie

SY COSIGeplaatst door Marc PELGRIMS 06 jul, 2014 13:09:08

Na enkele dagen aan de Costa Brava verlaten we deze streek om terug te keren naar de Balearen. Na enkele uren varen, vijftig mijl ten noorden van Barcelona om vijf uur in de namiddag, draaien we onze Cosi 60 graden zuidwaarts, richting noord Mallorca pal naar de baai van Alcudia. Het is een rustige nacht, we varen net aan de wind en vorderen snel. Vanwege het weekend is er weinig of geen scheepvaart wat de nachtwacht een beetje saai maakt.

Ik tracht wat te lezen maar dat lukt niet door het schudden van de Cosi met zijn snelheid in de golven. De Cosi ligt 20 graden naar bakboord en dan valt er niet veel te doen. Buiten is het pikke donker, ook Janneke Maan is in vakantie. Om vijf uur ontwaakt de aarde en tot zeven uur is de zee op zijn mooist. De zon rijst beetje bij beetje omhoog uit de zee. De Cosi stoeit met de golven en laat zijn dek door de eerste warmtegolven opdrogen. Waar blijven de dolfijnen?

175 mijl op het log, we droppen het anker om elf uur in de voormiddag in de baai van Alcudia. Het is rustig zonnig weer, enkele uurtjes slaap zal deugddoen en de donkere nacht doen vergeten.

Laat in de middag slenteren we rond in de haven. Het is druk van toeristen. Een telepatisch gevoel overmeesterd ons en laat voelen dat mijn broer niet ver weg is. Curieus neem ik mijn telefoon en bel hem om te horen waar hij tussentijds is. In Soller hadden we hem immers mislopen. Wat we voelden blijkt waar te zijn, hij en Annemie zijn met hun schip ook in Alcudia maar staan voor antifoulingwerken aan wal. Ongeduldig lopen we richting de werf Alcudiamar en na een kwartiertje wandelen zien we zijn schip. Telepatie!!! ’t Is toch ongelooflijk??

Het was lange tijd geleden dat we elkaar zagen. We hebben heel wat bij te praten en spreken de volgende dag af. Het wordt een gezellige avond. Na het avondmaal en wat pintjes wandelen we nog wat rond in de haven waar de opening van het vaarseizoen word gevierd. Heel wat kinderen genieten van de kermis, de ouders nuttigen een drankje op de terrasjes. Aan de verschillende talen hoor je dat het toeristisch seizoen op volle gang is gekomen.

29 juni is het de dag van Sant Pere, de feestdag van de vissers. In de straten naar de vissershaven worden bladeren en takken op de staat gestrooid. Een processie van enkele honderden mensen lopen blootvoets door de straat, sommige met een lange houten roeispanen is de handen. Een zestal personen dragen op hun schouders het standbeeld van Sint Pieter gevolgd door enkele priensters. De kolomme wordt afgesloten door de fanfare. Het standbeeld wordt op één van de vissersboten gezet. Daarna varen alle visserboten, versierd met vlaggen, naar zee waar ze een kristelijke zegen ontvangen. Op staat zijn er allerlei festiviteiten, meer nog dan enkele dagen geleden. Op het strand is een live concert, er wordt gedanst en gevierd. De viering van Sant Pere wordt afgesloten met een gigantisch vuurwerk. ’t Was de moeite.

Ons verblijf in Alcudia duurt langer dan verwacht. Bij CCD Lettering in Brugge bestel ik nog enkele naamstikkers voor de Cosi en Cosi junior. De batterij van mijn laptop is aan vernieuwing toe en hier zoek ik ook nog een oplossing voor.

Ondertussen komen de eigenaars van de Blue Moon, zelfde type als de Cosi, onverwachts bij ons op bezoek. Wij haden hun al enkele dagen hier in de baai opgemerkt. Peter en Ulrike hebben verleden jaar hun dokterspraktijk stopgezet en zijn sindsdien met hun Blue Moon onderweg. Hun website met heel interssante blog (Duitstalig) is www.kielwasser.org. Gezellige mensen met dezelfde interesses, dit brengt lange gesprekken op gang. Onderwerpen over onze schepen, vroegere trips, nieuwe reisplanning en niet vergeten de Worldcup klinken door door lucht. Enfin, voor België is het ondertussen afgelopen maar zij hebben voor een niet voetbalkenner als ik enorm hun best gedaan.

Zo gaat het leven hier verder. Na de middag een partijtje zwemmen, afdrogen doen de zon en de wind, ons terras heeft uitzicht over de naburige overvolle stranden, op één van de stranen raast een kleine tornado voorbij, mensen vluchten voor het opvliegende zand en accessoires. Af en toe komen atributen van het strand bij ons voorbij gedreven. Twee luchtmatrassen, twee strandballen en een emmer zijn buitgemaakt. Wat nu voorbij drijft is voor volgende geïntresseerden.

Annemie zit buiten, mijn broer schrijft zijn nieuwsbrief, Peter en Ulrike liggen op hun dek. De generator geeft stroom aan batterijlader, de watermaker zorgt voor vers water.

In de zon is het 36,6 graden, onder onze bimini lekker fris van het zeebriesje. In de verte razen jetskies voorbij, rondom ons enkele surfers en catemaran zeilers. What a happy day.



  • Reacties(1)//blog.cosi.me.uk/#post80