SY

SY "COSI" op reis

28 september 2014 - van Balearen naar Sardinië

SY COSIGeplaatst door Marc PELGRIMS 28 sep, 2014 16:02:24

Mallorca West- en Noordkust

Cruising van Santa Ponsa naar Soller, van Soller naar Alcudia, van Alcudia naar Soller, we varen een beetje over dezelfde as. Het weer is nog steeds mooi maar af en toe voel je de winter aankomen. De vroege ochtenden worden frisser. Het is nu zes uur in de ochtend en de thermometer duidt in de Cosi 25 graden aan, buiten is het nog 22 graden. Voor ons zijn dit de verkoelende momenten en ’s nachts kunnen we beter slapen, het donsdeken doet terug dienst.

De baai van Soller ligt er kalm bij. De opvarenden zijn meestal “live a boards”, net zoals wij. Soms komen we kennissen tegen die wij in andere baaitjes hebben ontmoet. Een babbel aan boord met een pintje en versnapering vult de avonden.

Alex, onze goede vriend is ondertussen een weekje aan boord geweest. We hadden veel bij te praten en zo blijven we een beetje op de hoogte van het Aarschotse leven. De gezellige week met Alex is voorbijgevlogen en voor we het beseften zitten we weer alleen aan boord.

Morgen arriveert onze andere goede vriend Tom. Tom brengt zijn vrouwtje Kristin mee en het worden zeker twee aangename weken.

Tom vaart einde september de overtocht van 200 mijl naar Alghero in Sardinië mee. Vandaar vliegt Tom terug naar België. Corine en ik varen verder door via de noordkust. Club Nautica in Olbia wordt een tussenstop waar we een weekje gaan verblijven, onze eerste haven na 6 maand . Onze vrienden Commodere Salvatore en zijn hond Penelope verwachten ons en het zal een gelukkig weerzien worden.

Van Olbia is het nog twee tot drie dagen varen naar Cagliari waar we de winterperiode terug gaan doorbrengen.

Plannen zijn om te herplannen.

Na een week met vier aan boord verlaat Kristin de Cosi, haar vakantie zit er op en het vliegtuig wacht niet.

Voor het eerst in maanden hebben we drie dagen in een haven doorgebracht. We ondervinden het gemak van walstroom en onbeperkt water. De Cosi ondergaat tweemaal een poetsbeurt en de batterijen zijn supervol. Het nadeel van een haven is dat je niet in de wind ligt zodat er geen luchtstoom door het schip blaast. Behalve de luxe van nutsvoorziening vind ik het havenbezoek alles behalve gezellig.

Na drie dagen varen we de haven van Portcolom uit richting Menorca. Mahon ligt op 55 mijl en lacht naar ons.

De zee die gisteren nog wild en woelig was ligt erbij als een lammetje. Het rimpeloze zeewater is blauwer dan ooit. We zetten twee vislijnen uit voorzien van een felgekleurde namaak inktvis. Ik zet koers naar diepere waters en dan is het afwachten. De zon breekt niet echt door, de bewolking neemt de overhand.

Onverwachts krijg ik het idee, ook vanwege de kalme zeegang en het stormachtige front dat binnen enkele dagen boven Mahon hangt, om in plaats van Mahon aan te doen, naar zuid Sardinië koers te zetten. Eerst toch even de weersvoorspellingen nakijken want het is een heel andere richting en 230 mijl ver. Een zeilavontuur zal het zeker niet worden, geen of weinig wind en de stroming mee, golfjes van 50 cm tot één meter zouden de deining verzorgen.

Met unanieme goedkeuring verleggen we de koers naar 110 graden. We hebben 30 uur motorvaren op het programma staan of met een beetje geluk kunnen we toch morgen namiddag een zeiltje trekken.

Na enkele uren varen krijgen we beet. De vismolen ratelt als gek. We leggen onze Cosi zo snel mogelijk stil en het ophalen van de vangst begint. Na tien minuten van trekken en ophalen komt een mooie tonijn aan de oppervlakte. De haak zit mooi in de wang en kan eenvoudig verwijderd worden. Ik bekijk Tom en zonder woorden geven we het beestje terug de vrijheid, als gift aan Neptunus. Morgen komt er nog een dag, de eerste 200 mijl varen we in diep water van meer dan 2500 meter.

Tegen de avond tovert Tom een lekkere salade met kip en rozijnen op tafel. Bij zonsondergang nuttigen we de lekkere maaltijd en zijn klaar het nachtelijke avontuur tegemoet te gaan.

Het is een donkere nacht met een rustige zeegang. Op tv wordt de James Bond film “Casino Royale” uitgegeven. Elke reclame periode zoeken we naar schepen op radar en ais. De zee tussen de Balearen en Sardinië wordt weinig bevaren, enkel vissersschepen varen op 12 mijl van ons. Tom neemt als eerste de wacht. Om halfvijf neem ik over. De zee is nog steeds rustig en binnen de 24 mijl geen scheepvaart. De radar staat op zes mijl, regelmatig schakel ik over naar de drie mijl zone voor diepere controle. Buiten is het nog pikdonker, geen maan en een heldere sterrenhemel. Er is geen verschil tussen de zee en de lucht te bemerken, een horizon in onzichtbaar, het lijkt of we tegen een donkere muur aanvaren. Buiten is het 20 graden, in het salon 27. Onder de Cosi staat 2950 meter water.

Zes uur dertig, nog 85 mijl te gaan. Er komt licht in de duisternis. Aan de horizon verschijnt de maan, een kleine maan in eerste kwartier. Hier en daar zie ik wolken. De dageraad is in aantocht. Corine slaapt vooraan in bed, Tom slaapt in het salon.

Minuut na minuut wordt het buiten helderder. Binnen zet ik met de Nespresso toestel een lekkere George Clooney Volluto koffie. Straks gaan de vislijnen weer uit.

Na vijf maanden Balearen duik in de scheepsbibliotheek en ruil het boek “Pilot voor de Balearen” in voor de Imray guide van de “Italian waters”. In de iPhone en iPad komen terug de Italiaanse simkaartjes.

Dag twee rond de middag, na in de morgen wind uit alle richtingen te hebben gehad, blaast de wind stabiel uit het noorden. We heisen de zeilen, zetten eindelijk de motor uit en de zwoele wind van 15 knopen zet kracht in de zeilen. De Cosi loopt 8,5 knopen, sneller dan op motor. Het zonnetje schijnt en Tom valt in een diepe coma.

In de late namiddag laten we Teulade achter ons liggen. Een beschutte baai lonkt naar de Cosi voor overnachting, het lijkt een mooie ankerplaats met een prachtig strand. Verschillende jachten liggen reeds voor anker. De inmiddels opgekomen cumulus wolken kondigen stormweer aan, in noord Sardinië blaast nu een tramontana van 8 beaufort. Ik vertrouw het zaakje niet en zet koers verder naar Cagliari. Ik verkies liever een nachtelijke vaart dan miserie in een baai. Het is donker als we de havengeul invaren. We leggen de Cosi veilig in de gereserveerde plaats.

De volgende ochtend komt een jacht, dat net is binnengevaren, vertellen over zijn nachtelijke belevenis. Hij heeft de nacht in de mooie baai doorgebracht. Een windhoos heeft verschillende jachten losgeslagen, eentje is op het strand terecht gekomen en ligt er nog steeds. Wind tot 65 knopen heeft veel schade aangebracht. Gelukkig zijn we tot Cagliari doorgevaren.Controle 23 meter hoog in de mast, Tom onbevreesd.

Onverwachts bezoek uit Aarschot komt aan boord. Fons en Annie wandelden langs de kade en zagen onze Belgische vlag. Tom die buiten in de kuip van het zonnetje genoot had hun opgemerkt en aangesproken. De namiddag en volgende dagen werden gezellig onder ons vijven doorgebracht. Zaterdag zijn we nog even uitgevaren om samen een dagje op zee door te brengen. Zondag vliegen zowel Tom als Fons en Annie terug naar Belgenland.

Zondag morgen, 28 september. Het zonnetje breekt door, een strak blauwe open hemel laat de zonnestralen in de Cagliari schijnen. Een verkoelende zuiderbries blaast door de haven. Sinds vandaag zijn we weer alleen aan boord. Zes maanden Cagliari staan voor de boeg. Wie weet wie we hier nog gaan ontmoeten?



  • Reacties(0)//blog.cosi.me.uk/#post86