SY

SY "COSI" op reis

26 oktober 2014 - Portus Karalis Cagliari

SY COSIGeplaatst door Marc PELGRIMS 26 okt, 2014 17:25:56

Hoofdstad Cagliari heeft ons in drie weken van onze zeebenen verlost en alhoewel we aan boord verblijven voelen we ons weer landrotten. Dagen vliegen voorbij, Cagliari houdt ons in zijn greep. De prachtige stad heeft alles te bieden wat ons hartje lust. Een lokale bar houdt een Venetiaanse avond, enkel verkleed mag men binnen.

De Cosi ligt weer mooi in zijn winterligplaats. Dit seizoen hebben we een ligplaats met een vingerpier. Zo kan de bijboot in zijn davits blijven hangen wat erg handig is.

Het weerzien van onze vrienden van vorig seizoen was gezellig. De eerste avonden brengen we samen door in hun favoriet restaurant, lokaal en gezellig. Corine brengt nog een bezoek aan haar kapper "Dani" en laat haar ondertussen verwennen met een hoofdmassage.
Anne en Keith, vrienden die we begin van het zeilseizoen in Alghero hebben ontmoet, brachten ons een bezoek tijdens hun passage. Spijtig zijn zij vandaag richting Tunesië afgevaren om daar te overwinteren.

Iets spannender was een nachtelijk voorval van verleden week. Om 4:30 uur in de morgen hadden drie mannen interesse in onze fietsen; één van de gasten had het lef om de Cosi te betreden en trachtte één van onze fietsen ons afhandig te maken. De fiets was met een ketting aan de zeereling vastgemaakt. Corine had zijn voetstappen aan boord gehoord en mij gewekt. Spijtig voor deze gast maar ik stond onverwachts achter hem en heb hem wat hardhandig aangepakt. Zijn medehelpers hebben de benen genomen. Enkele klappen brachten hem op het dek en hij smeekte om genade. Spijtig, maar ik verstond op dat moment geen Italiaans. Met wat trekbanden, aangegeven door Corine, heb ik zijn handen op zijn rug gebonden. Nu de dief niet meer weg kon belden we de Carabinieri, maar die verstonden geen Engels. De enige oplossing was dat de inbreker het woord nam aan mijn telefoon , zijn actie vertelde aan de carabinieri en de juiste locatie doorgaf. Tien minuten later konden we de inbreker aan de ordediensten overleveren waarbij hij onmiddellijk in één van hun wagens werd opgesloten. Vervolgens moest ik ook mee voor de opmaak van het politieverslag. Er werd voor een Franse tolk gezorgd. Deze vertelde mij men dat men al lang op zoek was naar de dader. Een dag later stond het hele verhaal in de Zuid Sardijnse krant. Ook zijn we naar de beelden van de beveiligingscamera gaan kijken, ons nog steeds vol van adrenaline voelende.

Wij zijn bijna eind oktober, de nachten worden frisser maar tijdens de dag halen we nog snel 25 graden. De Middellandse zeelucht geeft ons zuurstof en voldoening. Een gezellige wandeling of een fietstochtje is dagelijkse kost. We leren de stad nog beter kennen en vinden onze weg ook door de kleine straatjes buiten het centrum. Dagelijks ontdekken we nog nieuwigheden gaande van oude kerkjes of gebouwen tot speciaalzaken. We houden van deze levende stad. We bezoeken nogmaals de Bonaria, één van de grote kerken van Cagliari met aanpalend museum.

Onze vriend Carlo is met zijn “zeiljacht Jongert 54 genaamd Fides” terug naar de baai aan Marina Piccolo voor anker gaan liggen. Hij heeft twee weekjes hier in de haven gelegen maar vond het nog veel te druk van passanten en het weer is nog veel te mooi om permanent in de haven te verblijven. Hij houdt van zijn dagelijks zwempartijtje ook al ligt hij gans alleen in de baai en is het water met zijn 21 graden vrij koud geworden.



  • Reacties(3)//blog.cosi.me.uk/#post87